Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Πληρωμένα μέχρι τέλουs

Σε κυρίεψε ο άνθρωπος που αγόρασε τις νίκες της ζωής σου
Πολύ, πολύ καιρό δεν ήμασταν αυτοί που έπρεπε

Τρείς ώρες στα λογικά της
χρόνο με το χρόνο στην τρέλα της
Στις στέγες κάθεσαι, θέλεις να είσαι μακριά
Περπατάνε πάνω σου τα πρόσωπά τους
Μια σειρά από μπουκάλια σπασμένα
κάρφωσες το αίμα και ζωγραφίζεις σα πεντάχρονο

Φλούδες πορτοκάλι μύρισαν τα χέρια σου
Τρέχουν άφθονα τα γέλια σου
Όρμα ξεχύσου στα ανηλεή πεδία του αύριο
Αυτή την φορά, κλίκαρε τον κύβο στην θέση λευκό

Εκεί που θέλω να είσαι δεν είναι μαγεία
δεν είναι τέλειο, είναι κάτι ανώτερο
Mια ανάσα είναι όλα










Μιχαήλ Κοσταντίν Κατερίνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου