Κυριακή, 24 Μαΐου 2009

To σύνολο του ενός

Ανυπότακτο παιδί η βροχή
στην γκρίζα διαδρομή του
όλους μας κοροϊδεύει
Κορφές τσακίζει, χαλασμός,
τον λύκο αγριεύει
Φύλλα και χώμα αρώματα
χαστούκια μας μπατσίζει

Ανάσα καθάρια ο μεσημβρινός
νεογέννητου αναπνοή αναβλύζει

Θρασύς σκάει ο ήλιος στα μάγουλα
διαβήτης τον κυκλώνει
Πίσω μπροστά και χαμηλά
σ΄ αναμμένος έφηβος γυναίκες σας χαϊδεύει
Σκληρός αφέντης μ΄ άρχοντας
τους άντρες μεγαλώνει
Κάθετα κατά τις δώδεκα
κινάει να ζωγραφίσει
κορίτσια, αγόρια, σας περνά
πυρόξανθο καμβά φλογίζει

Στην επιτολή του αστερισμού
φθινοπωρινά ελπίζεις
κάτω απ’ την κάπα ο ζέφυρος
φυσά την χαραυγή σου

Δίπλα και μέσα ανάμεσα
πιο πάνω απ’ τις δυνάμεις
χιλιάδες πόσα ερωτήματα
διάφανα, αόριστα κι αληθινά μαζί
απάντηση καμία

Δύο μαζί είναι συνομωσία
φιγούρα της πάλαι ποτέ εποχής
ράθυμα στο δηλώνει
Σπίρτο σπαδίζει ο μυστήριος
το στόμα σου κλειδώνει

Σαν άπό μηχανής Θεός ο Ερζέ επίλογο σου δίνει
Όπως είσαι και όσο αντέχεις
με τον Μιλού και τον Τεν Τεν
αρχίζεις και σύ να τρέχεις







Mιχαήλ Κοσταντίν Κατερίνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου