Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Έβδομη μέρα

Αίμα περιστεριού
Αγαλματένιος, μελανόλευκος

Σταυρόαριθμέ μου δεν έχω ανάσα
Παγωμένο είναι μου
κλείνω το τέλος μου

Μα τον πλούσιο δρόμο
Αλλοίμονο
Έβδομη μέρα ήταν

Εσείς παιδιά τρελά μεθυσμένα
αφήστε χώρο στις ψυχές

Άγγελοι ψάλλουν ακατανόητα
Μελώνουν πίνοντας σοδειά τ΄ ουρανού

Πυρκαγιά καίει στις φλέβες μου
αδερφέ μου δεν κοιμάμαι
μονάχα άνθη αμυγδαλιάς
βρέχουν το προσωπό μου

Βιάστηκες να με καλέσεις
μα είδες, ήρθα

Νιώθω ότι γυρίζω σπίτι μου
την μέρα της γιορτής μου

Πλήθος χελιδόνια ανεμοπορούν
φέρνοντας τ΄ονειρό μου







Μιχαήλ Κοσταντίν Κατερίνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου